Pomoc Psychologiczno - Pedagogiczna

#samodzielnośćdziecka

🌱 Jak wspierać dziecko w byciu samodzielnym?

Samodzielność nie pojawia się nagle – rozwija się stopniowo, wraz z wiekiem i doświadczeniem dziecka. To proces, który wymaga czasu, cierpliwości i mądrego wsparcia ze strony dorosłych.

Dziecko uczy się samodzielności wtedy, gdy ma przestrzeń do próbowania, popełniania błędów i wyciągania wniosków. 

 

Po pierwsze - pozwól dziecku próbować

Często – w dobrej wierze – wyręczamy dziecko, aby było szybciej, łatwiej i „lepiej”. Tymczasem to właśnie samodzielne próby budują poczucie kompetencji.

✔ pozwól dziecku samodzielnie pakować plecak;
✔ pozwól mu rozwiązywać drobne konflikty rówieśnicze;
✔ nie poprawiaj każdej niedoskonałości.

Błąd nie jest porażką – jest elementem nauki.

 

Po drugie -  dostosuj wymagania do wieku

Samodzielność powinna być adekwatna do etapu rozwojowego dziecka:

🔹 młodsze dzieci – porządkowanie zabawek, przygotowanie ubrań;
🔹 uczniowie klas 1–3 – pakowanie tornistra, odrabianie lekcji przy wsparciu;
🔹 starsze dzieci – planowanie nauki, organizacja czasu, podejmowanie decyzji.

Stopniowe zwiększanie odpowiedzialności buduje pewność siebie.

 

Po trzecie - ucz podejmowania decyzji

Zamiast mówić: „Zrób tak”, zapytaj:
„Jak myślisz, co będzie najlepszym rozwiązaniem?”
„Co możesz zrobić w tej sytuacji?”

Dziecko, które ma możliwość wyboru, uczy się odpowiedzialności za swoje decyzje.

 

Po czwarte - wspieraj, ale nie kontroluj nadmiernie

Stała kontrola („Czy odrobiłeś?”, „Czy spakowałeś?”, „Na pewno?”) może osłabiać poczucie sprawczości.

Warto zamienić kontrolę na zaufanie i ustalenie zasad:
✔ wspólnie ustalone obowiązki;
✔ stały rytm dnia;
✔ jasne oczekiwania.

 

Po piąte -  doceniaj wysiłek, nie tylko efekt

Zamiast: „Dlaczego tylko czwórka?”
Powiedz: „Widzę, że się starałeś i sam to przygotowałeś.”

To buduje motywację wewnętrzną i poczucie wartości.

 

Dlaczego samodzielność jest tak ważna?

Dziecko, które uczy się samodzielności:

• lepiej radzi sobie z trudnościami;

• ma większą odporność psychiczną;

• jest bardziej pewne siebie;

• łatwiej adaptuje się do zmian.

 

Samodzielność nie oznacza zostawienia dziecka samego z problemem.
To mądre towarzyszenie – bycie obok.

K. Dobosz

Dzień walki z depresją - 23.02.2026

Międzynarodowy Dzień Walki z Depresją obchodzony 23 lutego powstał jako inicjatywa środowisk medycznych i organizacji zajmujących się zdrowiem psychicznym.

Celem tego dnia od początku było jedno: zwrócić uwagę na depresję, której nie widać, a która dotyka coraz więcej osób — w tym dzieci i młodzież.

Na co warto zwrócić uwagę?

Częste bóle brzucha lub głowy bez przyczyny medycznej niechęć do szkoły, zajęć pozalekcyjnych, spadek motywacji izolowanie się od kolegów lub rodziny rozdrażnienie lub płaczliwość problemy ze snem lub apetytem spadek energii, szybkie męczenie się komunikaty: „jestem beznadziejny”, „nikomu na mnie nie zależy”

Jak rodzic może pomóc?

Najbardziej pomaga nie rozwiązywanie problemu, ale bycie obok. Zamiast: „Nie przesadzaj” „Inni mają gorzej” warto powiedzieć: „Widzę, że coś Cię martwi” „Jestem tu” „Możemy posiedzieć razem”. Dziecko potrzebuje najpierw poczucia bezpieczeństwa, dopiero potem rady.

Kiedy zgłosić się po pomoc?

Jeśli objawy utrzymują się kilka tygodni, nasilają się lub dziecko mówi o braku sensu życia — warto skontaktować się ze specjalistą (psycholog, pedagog, poradnia, lekarz). Prośba o pomoc to nie porażka wychowawcza — to troska.

Telefony pomocowe

W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia/zdrowia należy skontaktować się z operatorem nr alarmowego 112

Dzieci mogą skorzystać z anonimowych telefonów zaufania 116 111 800 12 12 12

Są one czynne 24 godziny przez 7 dni w tygodniu

Infolinia dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci 800 100 100

Kryzysowy telefon zaufania dla dorosłych 116 123

Dzieci mogą skorzystać również z czatu zaufania pod adresem https://116111.pl/czatuj/

Czat i telefony obsługują specjaliści zdrowia psychicznego, są to realne osoby, które zajmują się pomocą i wspieraniem ludzi w kryzysie

 

 

K. Runo

Rozwój mowy dziecka

Rozwój mowy dziecka

W jakiej kolejności powinny pojawiać się poszczególne głoski u dzieci? 

 

Rozwój mowy dziecka przebiega etapami. Głoski nie pojawiają się wszystkie naraz – ich rozwój ma swoją naturalną kolejność i jest związany z dojrzewaniem aparatu mowy oraz słuchu fonemowego.

Najczęściej jako pierwsze pojawiają się głoski:
a, e, i, o, u, y, p, b, t, d, m, n, ń, k, j – już około 1.–2. roku życia.

W wieku 2-3 lat utrwalają się m.in.:
f, w, g, ch, l, ś, ź, ć, dź

Głoski trudniejsze, takie jak:
sz, ż/rz, cz, dż, pojawiają się zwykle około 4.–5. roku życia.

Najpóźniej rozwija się głoska r – często dopiero około 6–7 roku życia.

Warto pamiętać, że każde dziecko rozwija się w swoim tempie. Jeśli jednak wymowa budzi niepokój, warto skonsultować się z logopedą.

Wczesne wsparcie to większa pewność siebie dziecka i łatwiejszy start szkolny.

 

E. Bloch

 

 

BEZPŁATNE WSPARCIE ZDROWIA PSYCHICZNEGO ONLINE

Szanowni Państwo,

Instytut Edukacji Pozytywnej w ramach swojej działalności uruchomił sieć wsparcia dla osób potrzebujących pomocy. Z konsultacji realizowanych w formie online, może skorzystać każdy niezależnie od miejsca zamieszkania, gdzie dostęp do specjalistycznej pomocy psychologiczno-psychiatrycznej, wsparcia mediacyjnego czy prawnego jest często niemożliwy. Całość pomocy jest bezpłatna i z utrzymaniem najwyższych standardów.

Konsultacje specjalistyczne

Umów indywidualne wsparcie, korzystając z formularza zapisu:

https://instytutep.pl/poradnia-zdrowia-psychicznego/

 

NIE CHCESZ PODAWAĆ DANYCH?

Anonimowy chat

Skorzystaj ze wsparcia specjalistów za pośrednictwem anonimowego chatu

psycholog: środy 12:00-14:00

mediator: wtorki i czwartki 12:00-14:00

pedagog: czwartki 10:00-13:30

https://instytutep.pl/poradnia-zdrowia-psychicznego/zapytaj-specjaliste/

 

Z poważaniem,

Wioletta Chojnowska

pedagog specjalny

DEPRESJA DZIECI I MŁODZIEŻY

 

Szanowni Rodzice,

 

Coraz więcej dzieci i młodzieży zmaga się z depresją. Narodowy Fundusz Zdrowia podaje, że liczba niepełnoletnich pacjentów leczących się na zaburzenia lękowe oraz depresyjne wzrosła o 120 % w ciągu ostatnich lat.

Depresja nie jest łatwa do rozpoznania, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Objawy mogą często być traktowane jako normalne zmiany emocjonalne  i psychologiczne zachodzące wraz z rozwojem dziecka i wkraczaniem w kolejne fazy dorastania.

Tymczasem niezdiagnozowana na czas i nieleczona depresja u dzieci i młodzieży ma szereg negatywnych skutków. W skrajnych przypadkach może skończyć się nawet śmiercią. Dlatego tak ważna jest obserwacja  i czujność Państwa jako Rodziców, aby w porę zareagować i zwrócić się o odpowiednią  pomoc.

 

Zachęcam Państwa do zapoznania się z podcastem Depresja Nastolatków - EduAkcji oraz Poradnikiem dla Rodziców opracowanym przez Forum Przeciw Depresji

„Depresja Nastolatków”

Poradnik dla Rodziców „Nastoletnia Depresja”

 

WAŻNE TELEFONY

• Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji 

tel. 22 594 91 00 (czynny w każdą środę – czwartek od 17.00 do 19.00)

• Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży

tel. 116 111
(czynny 7 dni w tygodniu, całodobowo)

• ITAKA – Antydepresyjny telefon zaufania 

tel. 22 484 88 01 (czynny od poniedziałku do piątku od 15:00 do 20:00)

• ITAKA – Telefon Zaufania Młodych

tel. 22 484 88 04 (dyżur psychologów – poniedziałek – sobota od 12:00 – 20: 00)

• Telefon zaufania dla osób w kryzysie emocjonalnym

 

tel. 116 123 (czynny od poniedziałku do piątku od 14:00 do 22:00)